Στον Κ.Π. Καβάφη

Το σταυρουδάκι το φορούσες από μικρός
μέχρι που άφωνος άφησες τον κόσμο αυτόν,
εσύ που ήσουν Ελληνικός, μα όχι των ειδώλων.

Με τις λειτουργικές φωνές και συμφωνίες
χαιρόσουν ως Βυζαντινός στην Εκκλησία.
Αναπαύεσαι στην Αλεξάνδρεια την αγαπημένη,
σε κλίνη ποιητική υπό »το έλεος του Ιησού ».

Κι εμείς, ένα από τα δικά σου κεριά
στα κηροπήγια ανάψαμε να φέγγει,
μέχρι να ξανάρθεις μες στης ανάστασής σου το Φως.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *