Να γινότανε κάποτε μια Επανάσταση

Όχι για την ανύπαρκτη ισότητα,

τέτοιες έχουν γίνει πολλές, εγκληματικές.

Μήτε για την σεξουαλική απελευθέρωση,

αυτή σκλάβωσε την ύπαρξη στη φθορά.

Όχι για την κατανάλωση, που κατάντησε αέναη θυσία

στην ψεύτικη ανάγκη.

Ούτε για την αιώνια πείνα του ψωμιού,

αυτή δεν ξεφεύγει από την απληστία των πλουσίων.

Επανάσταση, τέτοια που να μην καταγράφει κέρδη

ιδιοτελή στον ισολογισμό

ούτε χλωμές ελπίδες ευημερίας στην οικουμένη.

Να γινόταν κάποτε μια επανάσταση

ενάντια στο κενό της οικουμένης.

Είναι οι οικιστές της που άδειασαν την μήτρα της καρδιάς τους

και δεν γεννά πια λουλούδια της χαράς,

καρπούς εύχυμους της καλοσύνης,

αλλά όλη την παγωνιά της εφήμερης ματαιότητας.

(Από τη συλλογή «Φωτός Κάλλος»)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *