Καλόκαρδες Κυριακές
με μελλοντικά ερωτήματα
που ευωδιάζουν ουρανό.
Θηλάζοντας φως και φλόγες
πιο πέρα από τα στεγανά της Ποίησης
και την καλόχαρη φλυαρία της.
Κατευοδώνουν τα ερωτήματα
οι ευχές και η πεμπτουσία της στιγμής,
που βλέπει την πράξη
ως συμπύκνωση του ονείρου.
Κι όταν ο χρόνος σβήνει,
η καρδιά έχοντας άλλες βλέψεις,
ανθεί και συγχωρεί ευρύχωρα,
για να εισέλθει στην στενή περιοχή του μυστηρίου.
Αφήστε μια απάντηση